تاریخچه خمیر مایه

تاریخچه خمیرمایه

خمیرمایه را می توان قدیمی ترین میکروارگانیسم صنعتی شناخته شده توسط بشر در نظر گرفت، بنظر می رسد که انسان پیش از گسترش زبان نوشتاری از خمیرمایه استفاده می کرده است. از هیروگلیف چنین بر می آید که مصریان باستان در 5000 سال پیش از خمیرمایه و فرایند تخمیر جهت تولید نوشابه های الکی و افزایش حجم نان استفاده می کردند. انسان های اولیه فرایند بیوشیمایی عامل این واکنشها را درک نمی کردند و احتمالا به آن به چشم پدیده ای مرموز و حتی جادویی می نگریستند.

باور بر این است که سیستم های اولیه تخمیر جهت تولید الکل و آماده سازی خمیر و پخت نان بوسیله میکروارگانیسمهای آلوده کننده آرد، سایر غلات آسیاب شده ، میوه ها و یا دیگر عصاره های حاوی قند فعال می شدند. این میکروارگانیسمها که اکثرا شامل مخمرهای وحشی و باکتریهای مولد اسید لاکتیک بودند را می توان همراه بذر غلات و میوه های کاشته شده یافت. در انجیل از خمیرمایه بعنوان واسطه ای نرم و خمیر مانند جهت پخت نان یاد شده است. مقدار کمی از این خمیر برای شروع تخمیر در هر خمیرگیری استفاده می شده است. از این واسطه های طبیعی در گذر زمان به انتخاب مخمر اصلاح شده کمک شایانی نمود به این ترتیب که نمونه اصلاح شده شراب، آبجو و یا خمیر جهت استفاده در تولید موارد بعدی نگهداری می شد.

در طول قرنهای گذشته نانواها از این مخمر بعنوان محصول فرعی آبجو سازی و تولید شراب استفاده می کردند. نتیجتا نانواهای اولیه در انتخاب میکروارگانیسم مناسب این صنعت مهم نیز نقش بسزایی داشتند. در اواخر دهه 60 قرن هجدهم میلادی پس از اختراع میکروسکوپ ، درنتیجه تلاش پیشگامانه و علمی لویی پاستور مخمر بعنوان میکروارگانیسمی زنده و عامل تخمیر الکل و افزایش حجم خمیر نان شناخته شد. بلافاصله پس از این اکتشافات ، جداسازی خمیرمایه در محیط کشت خالص امکان پذیر شد. 

برپایه این دانش نوپا و با توجه به توانایی جداسازی سوش اولیه عاری از هر نوع آلودگی در محیط آزمایشگاهی ، صحنه برای آغاز تولید انبوه خمیرمایه  نانوایی آماده شد. از آن هنگام نانوایان، دانشمندان و تولید کنندگان خمیرمایه تلاش نمودند تا سوشهای خالص مخمری را تولید نمایند که نیازهای ویژه صنعت نانوایی را بطور دقیق برآورده سازد